BASKI ÖNCESİ
Baskı öncesi hazırlık

 Baskı öncesi  hazırlık genel anlamda film hazırlık  olarak algılanır. Baskı  öncesi  hazırlıkta film, en son aşamadır. Bu aşamaya  gelmeden  önce  yapılanlar ayrıntılı olarak  incelendiğinde  önemini  daha iyi anlarız. İnceleyeceğimiz parçaların hepsi, mükemmel olduğu zaman doğru bir iş çıkartabiliriz. Kaliteli bir  iş  üretebilmek  için   gerekli  olanlara   uymadan  var    olan   standartlara   ulaşmak     mümkün değildir. Baskı öncesi hazırlığı yapılacak olan bir işin, değişik iki süreci vardır.

1) Konvansiyonel (klasik yöntem)
Her iki  süreçte  aynı  malzeme  ve  aynı  standartlar  kullanılır. Ayrıldıkları  tek  nokta ise, bilgisayar ortamı     kullanılmasıdır.  Günümüzde    artık      konvansiyonel    ortamlar    terkedilmektedir.  İster konvansiyonel isterse  de  dijital  ortamda  hazırlansın, yapılacak işin bilgilerini içeren malzemelerin, standart  olarak  kabul gören  özelliklere sahip olması onun kalitesini belirler.Kaliteli bir sonuç ancak kaliteli  orjinal, dia, opak, v.b.  malzemelerin    kullanılması   ile   mümkündür.   Bu     malzemelerdeki eksiklikler  zaman ve maliyet  artışlarına yol açtığı  gibi  en önemlisi de kaliteyi düşürür. Kötü çekilen bir  dia  (slayt), ne  kadar  iyi  taranırsa  (scanner)  taransın, bilgisayar  ortamında   renk  rütuşuda yapılsa yinede ancak belirli sınırlarda düzeltilebilir. Kötü bir iş bizi  hep başlangıç  noktasına götürür. Öyleyse, başlangıç noktamız nedir? Bu konuya geçmeden önce  konvansiyonel diye adlandırdığımız ve geçmişte yapılan çalışmayı inceleyelim.

    Klasik Yöntemlerle Hazırlık Bir grafiker  veya  ressam, yapacağı işi  ayrıntılı  olarak  düz bir kağıda yada    genellikle  milimetrik    kağıda, kurşun  kalem, cetvel, gönye  v.b. araçları  kullanarak   trase çizerdi. Bunlar, üzerine  yapıştıracağı  malzemeleri   gönyelemeye  ve  hizalamaya  yardımcı olurdu. Eğer  varsa  orjinal  kalemlerle  (rapido  adı  verilen  ve  farklı  kalınlıktaki  herbir  çizgi  için ayrı  ayrı kullanılan kalemlerdir) çizgi ve çerçeveleri çizerdi. Resim alanlarını, hangi malzemeyi kullanıyorsa dia veya  opak  olabilir, kurşun  kalemlerle  boyutlandırır ve kadrajlardı. Tipografiyi ise ya dizdirip yada letraset adı verilen folyolar  üzerindeki  harfleri  kağıda  transfer  ederdi. Eğer  renk  kullanacaksa, orjinal  üzerine  eskiz  veya  aydınger  kağıt  kaplayıp, renkle  ilgili  açıklamaları  burada yapardı. Bu çalışma  bitiminde  film  atölyesi önce, gelen  işin  orjinalinin 1/1 negatifini  elde eder, sonra  dia  ve opak malzemeleri scannerde tarar ayrı ayrı (CMYK) şablonlarını oluşturur ve bunları orjinalden elde ettiği  negatiflerle  birleştererek  her  rengin  tek bir tabakada  olmasını sağlardı. Daha geçmişte ise tipografi  (yazı)  ayrı, renk  ayrımları  (dia ve opaklar)  ayrı   olur,  bunlar   montajcılar    tarafından birleştirilirdi. Dia ve opakların, tipografik  özellikleri içeren  orjinallerle birleştirilmesi sırasında, tekrar tekrar   kopyalamak    zorunda   kalındığından  (negatif+pozitif)  ve   her    kopyalamada    kayıplar oluştuğundan, çıkan   sonuç   günümüz  koşullaryna  göre  mükemmel  olmazdı. Kuşkusuz  halen bu yöntemleri  kullananlar  var. Bir  çok  konuda  başarılıda   oluyorlar   ama, uzun  ve  zahmetli  bir  iş olduğundan  zaman  ve  paraları da boşa gidiyor. Diyelim ki  dekupe  yaptırmak  istediniz, yapılacak işlem daha zahmetli bir hale geliyor ve hele birde iki dekupeyi  üst üste yada bir dekupeyi herhangi bir  başka  dianın  içine  pas  etme  (gömme) işi olursa... Bu zorluklarla film  sektörümüz  uzun  süre boğuştu. Bilgisayarlar  işin  içine  girmeseydi  halen bu zorluklarla  çalışılmaya devam edilirdi. Kısaca klasik yöntemler bunlardı.

2) Dijital Yöntem
Peki  şimdi  ne  yapılıyor? Grafikerlerin   elinin  altında  masaüstü    scanner, bilgisayar  ve   yazıcılar var. Tasladıklarını bilgisayar aracılığıyla  oluşturup, dia veya  opaklarını tarayıp (scannerda), uygun kadrajlarını vermesi, hatta varsa logo  veya kolajlarını da tarayıp, kadrajlaması ve lazer aracılığıyla kağıda dökmesi mümkün. Biz bir orjinalin baskı  ortamına  geçişte, dijital  ortama aktarılmasını, onun malzemelerini ve bilgisayarda yapacaklarımızı ve sonrasını inceleyeceğiz. Bunlar;
1- Görsel Malzemeler Dia, Opak, Kolaj, İllustrasyon
2- Orjinal Marj Tanımları Kesim payları,
3- Forma, Montaj
4- Renk Tanımları RGB, CMYK, SPOT, TİRE, DUOTONE
5- Baskı ortamları Tram, Kağıt, Film, Kalıba aktarım
6- Bilgisayar Ortamı Programlar
7- Dosya formatları
8- Servis bürolarına iş yollama